تبليغاتX
log
دلباختگان یار

روایت از امام صادق(ع) : به زیادی نماز و روزه ی مردم فریب نخورید. زیرا چه بسا انسان به نماز و روزه عادت کند تا جایی که اگر ترک کند به هراس افتد.

منتظر واقعی الزاماً زیاد نماز و روزه ندارد !  الزاماً زیاد زیارت نمی رود. امام صادق فرمودند به ظواهر توجه نکنید.
شخص عادت کرده است؛ حتی به نماز اول وقت جماعت. از کجا می شود فهمید؟ که اگر ترک شود به هراس افتد. به هیچ قیمتی ولو یک عبادت بالاتر این را ترک نمی کند !
ظهر عاشورا که یکی از یاران امام حسین (ع) در هنگام نماز، به امام عرض کرد وقت نماز است، این فضیلت نیست؛ مگر ممکن است امام معصوم منتظر باشد که کسی یاد آوری کند وقت نماز است؟! امام وقتی فرمودند خدا تو را جزء نمازگزاران قرار دهد ، در این یک کنایه وجود دارد. همینطور هم در جمله ی بعد که فرمودند خداوند به تو رحم کند.
عرض کردند: یابن رسول الله!  مردم را از نماز و روزه شان نشناسیم، از چه چیزی بشناسیم؟
امام صادق(ع) فرمودند: آنها را به راستگویی و امانتداری امتحان کنید.
امام زمان وقتی که می خواهد یارانش را انتخاب کند، در میان نمازگزارانی می گردد که راستگو و امانتدار هستند. نه در میان همه ی نمازگزاران؛ پس ویلٌ للمصلین چه معنایی می دهد؟؟!
صدق یعنی صافی؛ یعنی اطمینان داری که هر حرفی زد، به نفع تو است.
امانتداری یعنی انسان اهل امانت باشد. در روایات داریم که رازت را به هر کس نگو، چون او هم بالاخره یک رازداری دارد که راز تو را به او خواهد گفت ! اگر کسی باشد که نگوید، تحت هیچ شرایطی، همین از یاران امام زمان خواهد بود.
نماز گزاران زیادند، ولی در بین این ها امانتداران صادق کمند؛ جزء نوادر هستند.
اینکه می گویند رازهای خودت را حتی با نزدیک ترین رفقایت در میان نگذار، به این معنی است که رفیق مؤمن خالص در جامعه کم است؛ باید آزمایش کنی.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم شهریور 1388ساعت 22:7  توسط روح اله فقیه  |