بسم الله الرحمن الرحیم

خواننده محترم :

جهت نشر مسائل مربوط به مهدويت در بين جوانان ، وبلاگ دلباختگان يار را به دوستان خود نيز معرفي كنيد .

يك سال ديگر گذشت ولي دلباختگان دلدارشان را نديدند اما باز هم در انتظارند در دعاي ندبه ها صداي لبيك يا سيدا سر مي دهند و با اميد و آرزوي فرج در سال جديد تلاش مي كنند كه زمينه ظهور و فرج را فراهم سازند . ما نيز اميد واريم در سال نوآوري و شكوفايي  با طرح جديد  نشريه دلباختگان يار تكليف الهي خود را انجام دهيم و دلباختگيمان را بيشتر به ايشان ابراز داريم . خوشحاليم كه خداوند باريتعالي به ما توفيق داد كه در سال جديد هم مهمان خانهاي شما شديم . اين نشريه در انتظار مطالب شيرين و دلنشين شما عزيزان در سال جديد است .

در بحث پيشين به منابع و مدارك دعاي شريفه ندبه پرداختيم . و فراز آغازين آن را با شرح كوتاهي بيان كرديم . در فراز بعدي به ذكر مقامات عالي پيامبران اولوالعزم مي پردازيم و مقامات آنها را شامل نجات دادن بوسيله كشتي نوح و به دوستي مخصوص برگزيدن( ابراهيم) و هم كلام شدن با آنها (موسي كليم ا... ) و خلق كردن بدون پدر از مادر (حضرت عيسي ) و اعطاء معجزات و كرامات ديگر و تائيد كردن با روح القدس و ياد آوري جانشينان آنها تا دين حق را برپاي دارند و زبان بهانه جويانه بسته گردد را يادآوري مي نمايد تا انتقال امر رسالت به دوست گراميات محمد كه درود خدا بر او باد و او را برتر وبالاتر از همه پيامبران قرار دادي و او را براي هدايت همه بندگان برنگيختي مويد اين فراز از دعاي نديه آيات مبارك 158 سوره اعراف و آيه 28 سوره سبأ و آيه 40 سوره احزاب و آيات متعدد ديگر است كه در همه آنها به موضوع كامل بودن دين پيامبر اسلام و خاتميت او اشاره شده است . گسترش رسالت او در شرق و غرب عالم و معراج جسماني و روحاني او به همه آسمانهاست  . علاوه بر فضائل ذكر شده به وديعه سپردن تمام دانشهاي گذشته و آينده تا پايان آفرينش در جريان سفر معراج به آن بزرگوار است . بعلاوه افكندن هراس و رعب او در دل دشمنان و نگهباني فرشتگان مقرب از او مي باشد . همين عوامل از جمله ياوران لشكر حضرت مهدي است كه در روايات آمده است يعني خداوند رعب او را در دل دشمنان مي اندازد و فرشتگان خود را به ياري او مي فرستند و مومنان صالح را از ياران او قرار ميدهند . در فراز بعدي به ورود فاتحانه پيامبر اسلام بعد از مشكلات زياد به جايگاه صدق يعني خانه كعبه اشاره دارد . ارزش و اهميت آن مكان مقدس كه جايگاه امن و مبارك است و همچنين اين نكته كه خداوند مي فرمايد : ما اراده كرده ايم كه رجس و پليدي را از شما    خاندان بزدائيم و شما را پاك گردانيم

            ای نـــگـین پــادشـــاهــی ولا                         آیـــنـــه دار حــریم مــصطــفی

            ای دل دریـایـی بـــــی انـتـهـا                         ای حبـیـب من وصی مرتضی

            ای تو اشک غربت بنت النبی                        پــاره پــاره های قلب مجتـبی

            ای تـو امـیـد ابـاالـفـضـل علی                        سـلـسله دار شـــهـیــد کــربـلا

            ای تــو راز ســجــده سـجـاد هـا                        ای تـو صـیاد هـمـه بـیـداد ها

            تــو بـرای عـلـم بـاقـــر باقری                        ساغر عشقی ز رحمت وافری

            تــو امـیـر مذهب صادق شدی                        جملگی بر عاشقان عاشق شدی

            ای تـو مـوسـای جـلیـل کــردگار                        ای رضــا در راضـــی پـروردگـار

            ای تقی وای نقی ای هست من                       جان زهرا گیر آخر دســت من

            ای فــروغ بــی دریـغ عـسگری                        عشـق را فـرمـانروای لـشگـری

            شهــریـار مـلک سـلطـان بــــقا                         یــــادگــــار یــــازده نــور خــدا

            ای طـلوع فـجر ای شـاه سخــــا                        معنی طاهـا و یـاسین هل اتی

            تـا بـه کـی انـدر پی‌ات بهر لقاء                        بنگـرد هـر سـو دو چـشـم بینوا

             خــود بـگو تـا آنـکه فـتوایش کنم                       وین سر شوریده را رامش کنم

             خــود بـگـو شـاید رهـی پـیدا شود                       در شـبـم آخر مهی پـیـدا شـود

             ای دل دریـــــــایــــی بی انتها                       خـسـرو شـیـرین کش دیر آشنا
             شمش کوچک باشم از بر من کنی                     یک نگاهی از سر لطف و صفا

با آفرينش زن برگ زرّينى به برگهاى زرّين عالم وجود افزوده شد. چرا كه زن مظهر جمال و جلال خداوند بود كه بايد شناخته مى شد. اين نور الهى از آغاز آفرينش تاكنون دورانهاى تلخ و شيرينى سپرى كرده است. گاه همراه با حركت انبياى الهى دوشادوش مردان صالح، از پيامبر زمان خود حمايت كرده است؛ همانند آسيه همسر فرعون كه در هيچ حال دست از دين خدا و پيامبر زمانش(حضرت موسي) برنداشت ودر اين راه به بدترين شكنجه ها گرفتار شد .

زنان اولين كسانى اند كه افتخار آموزگارى بشر را به عهده گرفته اند و دامانشان كانون شكل گيرى تمام فضيلت ها است. زيرا با عطوفت و صبر در برابر تربيت فرزند بهترين و سازنده ترين نقش تربيتى را بر عهده دارند در قرآن كريم در موارد بسيارى از اين گوهر تابناك ياد شده است. سوره اى در قرآن به نام زنان (نساء) و سوره اى به نام يك زن (مريم) است. در برخى از سوره هاى ديگر نيز ماجراهاى زنان مؤمن و فداكار ذكر شده .

امروز شما بانوان همانند بسيارى از مردم به آينده مى انديشيد؛ به يك انقلاب جهانى و يك حكومت موعود، كه چگونه در برابر قدرتهاى بزرگ غلبه پيدا مى كند! آيا برنامه هاى او چيست؟ چه كسانى با او همكارى مى كنند و زنان در آن زمان چه نقشى دارند؟ ما در اين نوشتار كوتاه نقش زنان در ايام ظهور امام زمان (عج) را مورد بررسى قرار مى دهيم :

رفتار غيرانسانى مردم جاهليت پيش از اسلام با زنان و دختران چيزى نيست كه بر كسى پوشيده باشد.در آن روزگار زن يك كالاى بى ارزش شناخته و در بازار برده فروشان عرضه مى شد. دختران به بدترين شيوه زنده به گور مى شدند ، از خود هيچ اراده و اختيارى، حتى حق زندگى شرافتمندانه، نداشتند. در چنين عصرى پيامبر رحمت به دستور پروردگار بارقه اميد و چراغ زندگى در دلهاى مأيوس آن ستمديدگان روشن ساخت و پيوسته با گفتار و رفتار خود در زدودن افكار جاهليت و بازگرداندن شخصيت به زنان سعى وافر نمود. بخشى از اين تلاش هاى خالصانه زنان در دوران پيامبر (ص) و على (ع) را مى توان در زندگى خديجه كبرى (س) يافت. او اولين زن مسلمان بود كه ثروت انبوه خود را در راه اسلام مصرف كرد. نيز دخت پيامبر (ص) بانوى عالم هستى، بهترين نقش را در حفظ اسلام ايفا كرد و سرانجام در راه دفاع از ولايت و امامت شهيد گشت . افزون بر اين، در صدر اسلام عده زيادى از زنان به همراه پيامبر در صحنه نبرد شركت مى كردند و به مداواي مجروحان و سرپرستى بيماران مي پرداختند كه به عنوان مثال مي توان به ام عطيه ، ام ابيه ، ام ايمن اشاره كرد.

اوقاتي كه دعا براي حضرت صاحب الزمان (عج) و درخواست ظهور آن جناب از درگاه خداوند، سفارش و تأكيد بيشتري شده، و از آيات و روايات و دليل عقل، شواهدي بر آن ها هست در ذيل مي آيد.

1- بعد از هر نماز واجب             

2- چهل روز مداومت به دعا براي فرج

3- بعد از هر دو ركعت از نماز شب

4- مطلق اوقات شريفه و شب و روز هاي متبركه

5- در قنوت نمازها                   

 6- در حال سجده

7- در سجده شكر                     

8- هر صبح و شام

9- آخرين ساعت از هر روز         

10- روز پنج شنبه

11- شب و روز جمعه                

12- روز نوروز

13- روز عرفه                         

 14- روز عيد فطر

15- روز قربان                         

16- ماه محرم (خصوصاً روز عاشورا)

17- روز غدير                           

18- شب و روز نيمه شعبان      

19- پس از نماز تسبيح

20- در سختي ها و گرفتاري ها

21- هنگام وارد شدن غم و اندوه             

22- بعد از زيارت آن حضرت (ع) 

23- بعداز ذكر مصيبت سيد الشهدا (ع)    

24- پيش از دعا براي خود و خانواده خود    

25- پس از گريستن از ترس خداوند تعالي 

26- پس از تجديد هر نعمت و زوال هر محنت

27- تمام ماه رمضان (خصوصاً شب ششم ، هشتم ، دوازدهم ، سيزدهم  ، روز هجدهم و شب نوزدهم ، روز بيست و يكم).

·         سر اين مطلب كه گفته اند بعد از هر نماز واجب براي فرج آن حضرت دعا كنيد اين است كه حقيقت عبادت و اصل آن و شرط قبولي اش معرفت امام زمان(عج) و دوستي اوست ، پس لازم است كه مؤمن بعد از هر نماز حقيقت ايمان خود و راستي ولايتش را نسبت به مولايش ابراز دارد ، و با دعا براي او و تقاضاي تعجيل فرجش از درگاه خداي عزّوجل ارادتش را اظهار نمايد ، تا نمازش با سبب قبولي مقترن گردد .

مولاي من باز هم صبح جمعه اي ديگر به غروبي سرد و غم انگيز متصل و آرزوي آمدنت در دلهاي مشتاقان درگاهت رسوب شد و تو نيامدي . يابن الحسن روزهاي هفته را چنان بي سبرانه مي گذرانم و انتظار موعودي سبز را مي كشم تا تمام لحظه هايم به روز جمعه متصل مي شوند و در هر لحظات ملكوتي روز جمعه كه فضاي جمعه با بوي گلهاي ياس عطر آگين شده و گوشه گوشه قاب عاصي و پليد دلم با رايحه نام زيبايت منور و نورباران گشته ، چنان نجوا كنان با دعاي ندبه انس مي گيريم كه گويي همان لحظه نسيمي دل انگيز آمدنت را نويد مي دهد .

يا صاحب الزمان هر گاه به جمكران تو مي آيم و چشمانم را به مناره ها و گلدسته هاي مسجد خيره مي كنم هزار بار تبسمي از نگاه سبز و دلنشين تو را مي بينم كه ورودم را به خيل عاشقان عرصه مهدويت تحسين مي كند و رويش لحظات شيرين انتظار را دوباره در وجودم زنده مي كند اما مولاي من ، من از اعمال و رفتار و گناهان شرمنده ام كه نامه اعمالم را به تباهي كشانيده و باعث شرمندگي و رو سياهيم در مقابل شده است . من از اين نگرانم كه نكند گناهان من و امثال من فرج شما را به تأخير انداخته باشد و حال با وجود اين همه آه و خجلت وقتي پايم را درون مسجد جمكرانت مي گذارم با چه رويي تو را بخوانم كه پاسخم گويي و چگونه خدا را فرياد كشم و بخواهم كه قطره ناچيز وجودم را به درياي بيكران وجود و كرمت متصل نمايد . مهدي جان اگر سراپاي وجودم را قاب عكسي يافتي كه لكه هاي تيره و بدرنگ گناه كبودش كرده بود ولي در عوض دل مست و شيداييم نيز بنگر كه چطور در تبلور عشق و محبت بيشائبه شما غرق گشته است.

يابن الحسن افول ثانيه هاي سرد و غمناك روزهاي انتظار را با گلبرگ گل نرگس و شميمي از عطر گل ياس طراحي و نگاربندي مي كنم تا موقع آمدنت بغض غريب ثانيه ها ، كه بي تو در تاب و تب و بي قراري بودند را بپيش چشمان هميشه بهارت جلوه گر سازم تا بداني كه تمامي آمال و حشمت وبزرگي دنيا در تو معني مي شوند و جام دل اطلسي هاي زمين و زمان همواره در پي آرزوهاي گل افشان كردن قدوم مباركت بسر مي برند . به اميد روزي كه بيايي و قاصدك هاي شبنم وجودت جهان سراسر ظلمو تعدي را به گلستان پُر از صلح و صميميت تبديل نمايد.

موارد مجاز غيبت

در مكاسب شيخ 10 مورد غيبت كردن را جايز شمرده كه ما در ماه  ۷  مورد را آورده ايم و بقيه موارد در ماههای بعد  چاپ مي شود .

1- غيبت كردن از كسي كه فسقش آشكار باشد نه پنهاني مثل اينكه ظرف شراب را آشكارا در خيابان و بازار به دست گرفته و بياشامد . البته قدر مسلم ، مجاز غيبت همان گناهي است كه آشكارا به جا مي آورد اما جواز غيبتش نسبت به گناهاني كه در پنهاني به جا آورده معلوم نيست لكن احتياط شديد در ترك آن است و غيبت متجاهر به فسق در صورتي جايز است كه خودش اقرار به گناه داشته باشد بنابراين اگر براي عمل خود عذر صحيحي اظهار كند غيبتش جايز نيست مثلاً روزه نگرفتن در ماه رمضان به عذر مريض بودن .

2- در مقام شكايت مظلوم از ظالمي كه به او ستم كرده و بيان ظلمي كه به او شده نه غيبت ديگر ، مانعي ندارد چنانچه در آيه 148 سوره نساء مي خوانيم « خداوند آشكار كردن گفتار به بدي را دوست نمي دارد مگر آشكار كردن كسي كه بر او ستم كرده باشند»

3- نصح مستشير ـ هر گاه مسلماني از كسي مشورت كرد (در باب معامله اي) و طرف مشورت عيبي از آن شخص مي داند كه اگر نگويد معامله صورت مي گيرد و آن مسلمان به زحمت و در ضرر مي افتد در اين صورت ذكر آن عيب براي چنين شخصي با اين خصوصيات مانعي ندارد [البته] اگر ضرري كه به آن شخص مي رسد از ريخته شدن آبروي او و رسوا شدنش بيشتر از ضرري است كه به شخص مشورت كننده در معامله اش مي رسد بايد از گفتن عيب طرف خود داري كرد و همچنين اگر بدون ذكر عيب كفايت مي كند مثلاً همين قدر كه بگويد صلاحت را در اين معامله نمي دانم و او هم مي پذيرد بايد به همان اكتفا كند

4- غيبت كردن به قصد نهي از منكر با اجتماع شرائط آن مانعي ندارد به اين معني كه هر گاه منكري را از مسلماني ببيند و بداند اگر غيبتش را بكند آن را ترك مي كند لكن در صورتي كه اسرا آن شخص را بر آن منكر بداند ولي اگر احتمال بدهد ترك كرده ذكر آن جايز نيست و همچنين مانند موارد سابق بايد ملاحظة مفسدة غيبت كردن و مفسدة آن منكر را نمود اگر مفسدة هتك آبروي آن مسلمان بيشتر از مفسدة آن منكري كه مشغول است باشد غيبت كردنش جايز نيست هر چند يقين داشته باشد به واسطة غيبت كردن، آن گناه را ترك خواهد كرد . از آنچه گفته شد دانسته گرديد جواز غيبت مسلمان از باب نهي از منكر در صورتي است كه آن مسلمان مصّر بر آن گناه باشد و با نهي كردن هم باز داشته نشود و مفسدة آن گناه بيشتر از ريخته شدن آبروي او باشد و نيز بداند اگر غيبتي شود ترك خواهد كرد و با نبودن يكي از اين چهار شرط غيبت كردن از او حرام است .

5 – غيبت كردن و ظاهر كردن عيب كسي كه گمراه و گمراه كننده است و در دين خدا بدعت گذاشته به قصد اينكه مردم فريبش را نخورند ودر دامش نيفتند .

6- غيبت كردن از فاسقي كه روايتي نقل كرده يا برامري شهادت داده به قصد اينكه فسق او را بشناسند و به قولش ترتيب اثر ندهند.

« اَسْاَلُكَ بِاسْمِكَ الّذِي أشْرَقَتْ بِهِ السَّمَاوَاتُ وَالْاَرَضُونََ »

« از تو مي طلبم به حق آن نامي كه آسمان ها و زمين به واسطه آن تجلّي و درخشش يافت »

خداوند داراي نام هاي بيشمار است « اَيًّامّا تَدْعُواْ فَلَهُالأَسْمَاءُ الْحُسْنَي»؛«هر چه او را بخواني ، براي او نامهاي نيك است »

اسم معرف مسما است.وقتي نام كسي يا چيزي را مي بريم يا مي شنويم ، از اين را«مسما» منتقل مي شويم .نام هاي خداوند- كه اوصاف اويند- نيز ما را به ذات اقدس او هدايت مي كنند . اسماء خداوند ، داراي مراتبي است كه از آن به كتبي، ظلي و عيني ياد مي كنند . انسان كامل ، اسم عيني خداوند است . در روايات اهل بيت (ع) آمده است : «قسم به خداوند ما نام هاي نيكوي خداوند هستيم »

وجود مقدس بقيه الله الاعظم (عج) نيز اسم عيني خداوند است . بر اين مبنا چون وجود « انسان كامل » و ولي خدا غايت آفرينش است ، معناي جمله«أشْرَقَتْ بِهِ السَّمَاوَاتُ وَالْاَرَضُونََ » انسانهاي كاملي هستند كه خداوند آسمانها و زمين را به جهت حضور يافتن آنان آفريده است . براي مثال در مزرعه اي ، هزاران نوع گياه رشد كرده و صدها پرنده و جونده و حشره در آن زندگي مي كنند ، چند درخت پر ثمر نيز در آن مزرعه وجود دارد . حال اگر از زارع بپرسيم كه : به چه جهت مزرعه را آب مي دهيد و از آن مراقبت مي كنيد ، حال آنكه هزاران گياه هرزه و صدها حيوان و حشره از آن بهره مي برند ؛ مي گويد : من به خاطر آن چند درخت با ثمر مزرعه را آبياري مي كنم . خداوند جهان ، را به جهت حضور و وجود انسانهاي كامل نگاه مي دارد ؛ چه اينكه بدون آنان ، آفرينش فاقد غايت است . بنابراين به سبب ايشان است كه خداوند آفرينش را بر پا داشته است .

                                                                    ***

«و بِاسْمِكَ الّذِي يَصْلَحُ بِهِ الاَوَّلُونَ وَ الْاخِرُونَ »؛

« و به حق نام تو كه اولين و آخرين (همه خلايق) به سبب آن شايسته مي شوند»

پيش تر گذشت كه،نام هاي خداوند مراتبي دارد كه از جمله آنها «اسم عيني» است پيامبران و حجت هاي الهي«اسم عيني»خداوند هستند.سلسله علل خلقت بشر ، بدون وجود انبيا و اوصياء الهي تمام نيست و با حضور و وجود آنان است كه اولين و آخرين خلايق، وجودشان روا و شايستگي مي يابد . بويژه وجود مقدس حضرت مهدي (عج) كه با تشكيل دادن حكومت عدل جهاني و پياده سازي آرمانهاي الهي قلعه كمال تاريخي بشر را به نمايش خواهد گذاشت وبا انجام دادن اين مأموريت است كه آفرينش شايسته مي گردد.

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM