تقدیم به بهترین گل عالم

بسمه تعالي

ختم چهارده صلوات در روز

«شيعيان ما به اندازه آب خوردن ، ما را نمي خواهند ،اگر بخواهند دعا مي كنند و فرج ما

 مي رسد»                                      «  امام زمان (عج)»

در بسياري از ديدارهايي كه بزرگان با امام زمان(عج) داشته اند  آن حضرت از شيعيان

خود گلايه داشته اند كه شيعيان ما براي فرج من دعا نمي كنند حال ما مي خواهيم دست

 به دست هم داده و در يك طرح بزرگ شركت كنيد  فقط كافي است

 هر نفر،

 هر روز،

چهارده صلوات

به نيت تعجيل در فرج امام زمان (عج)

ختم كنيم . از شما هم دعوت به عمل مي آيد در اين طرح بزرگ شركت كنيد

                                         «اللهم عجل لوليك الفرج»

 بعضى از پژوهندگان مسائل اسلامى ،تعداد رواياتى را كه از طرق اهل تسنن در اين زمينه وارد شده ،به دويست حديث تخمين زده اند كه ما در اينجا به چند نمونه اكتفا مى كنيم:

1)حذيفه مى گويد: رسول خدا (ص) خطبه مى خواندند كه در خلال سخنان ، از آنچه در آينده به وقوع خواهد پيوست گفته و فرمودند :« اگر از عمر روزگار جز يك روز نمانده باشد،خداوند آن روز را چنان طولانى كند كه مردى از فرزندانم ، كه هم اسم من است، بر انگيخته شود» سلمان عرض كرد: «اى رسول خدا از كدام فرزندتان خواهد بود ؟» حضرت فرمودند :« ازاين فرزندم »و با دست مبارك به پشت امام حسين (ع) زدند     

2)ونيزاز آن حضرت روايت شده كه فرمودند :«مهدى ما پيشانى بلند و باريك بينىاست. زمين را پر از عدل و داد مى كند ،چنانكه از ظلم و بيدادگرى پر شده است...   

3)ونيز ابن عباس از رسول خدا (ص) روايت كرده است كه فرمودند :«مهدى (عج) طاووس اهل بهشت است»

4)ونيز از همان حضرت روايت كرده اند :« مهدى موعود از عترت من واولاد فاطمه است»

موضوع امام شناسى ، و التزام به پيروى از مقام امامت ، تنها مربوط به شيعه و يك گروه خاصى نبوده و مسلمانان با انواع فرقه گرائى ها و مذاهب گوناگون عقيدتى و فقهى ، همه و همه معتقد و معترف به آن بوده و هستند.

 عقيده به وجود امام در هر زمانى يك واجب الهى است كه پيامبر گـرامى اسلام (ص) نيزآنرا اعلام نموده ، و بار مسؤوليت آن را بر دوش همگان نهاده است.،ايشان در حد يثي زيبا مي فرمايد: « من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية » كسى كه بميرد و امام زمان خويش را نشناخته باشد مرگ او مانند مرگ افراد دوران جاهليت باشد كه در حال شرك و بت پرستى از دنيا رفتند. اين حديث را حتي علماي اهل تسنن تاييد مي كنند

اين حديث با ديگر احاديثى كه به اين مضمون وارد شده است ، توجه عموم را به دو امر مهم جلب مى نمايد:

1 ــ پيامبر اسلام (ص) با اضافه كردن كلمه « امام » به كلمه « زمان » ضرورت وجود امام جامع الشرائط و قابل شناخت را در هر عصر و زمانى ( هرچند تنها يك نفر مسلمان وجود داشته باشد ) جهت پيروى از او اعلام فرموده ، و چنين امامى جز با امامان معصوم شيعه كه آخرين آنها حضرت حجة بن الحسن العسكرى(ع) است نمى تواند با كسى منطبق گردد.

بازهم خداونـد مـتعالبه  ما  توفيق داد  كهيك بار ديـگر به پـايصحبتهاي امام جمعهمحتـرم شـهرستـــاندشتــی جنـاب آقای حجةالسلام والمسلمین حسن مصلح بنشينيم و به سخنان ايشان گوش فرادهيم

سوال : چرا خداوند بعد از پيامبر اسلام (ص) دوازده امام قرار داده است ؟

اولاً: خيلي از پيامبران جانشيناني داشته اند مانند حضرت هارون كه جانشين حضرت موسي بود

ثانياً: امام بايد باشد تا دين اصيل را از انحراف و كم و زياد شدن حفظ نمايد

ثالثاً : همان گونه كه وجود پيامبران لطف بود و لطف بر خداوند واجب است وجود امامان معصوم نيز لطف مي باشد و لطف هم بر خداي حكيم واجب است

رابعاً : همانطور كه پيامبران براي هدايت جن و انس مي باشند بعد از آنها اماماني بايد باشند تا بتواند چنين هدايت و رهبري را داشته باشند

 تو را غايب، ناميده اند، چون «ظاهر» نيستي، نه اينكه «حاضر» نباشي .«غيبت» به معناي «حاضر نبودن»، تهمت ناروائي است كه به تو زده اند و آنان كه بر اين پندارند، فرق ميان «ظهور» و «حضور» را نمي دانند، آمدنت كه در انتظار آنيم به معناي «ظهور» است، نه «حضور» و دلباختگانت كه هر صبح و شام تو را مي خوانند، ظهورت را از خدا مي طلبند نه حضورت را، وقتي ظاهر مي شوي، همه انگشت حيرت به دندان مي گزند با تعجب مي گويند كه تو را پيش از اين هم ديده اند. و راست مي گويند، چرا كه تو در ميان مائي، زيرا امام مائي، جمعه كه از راه مي رسد، صاحبدلان «دل» از دست مي دهند و قرار از كف مي نهند و قافله دل هاي بي قرار روي به قبله مي كنند و آمدنت را به انتظار مي نشينند...

چنانچه در شماره هاي پيشين اين نشريه گفتيم وقت ظهور امام زمان(عج) براي هيچ كس جز خداوند متعال معلوم نيست ولي علايم و نشانه هاي بسياري براي ظهور آن حضرت در كتابهاي احاديث ثبت شده است

علايم ظهور به دو دسته كلي تقسيم مي شوند : علايم حتمي(مثل خروج سفياني) و علايم غير حتمي ، علايم غير حتمي بسيارند ، كه به يك روايت از امام صادق (ع)اكتفا مي كنيم .

 حضرت امام صادق (ع) به يكي از ياران خود فرمودند:

1) هر گاه ديدي كه: حق بميرد و طرفدارانش نابود شوند

2) و ديدي كه : ظلم و ستم فرا گير شده است

3) و ديدي كه : قرآن فرسوده و بدعت هايي از روي هوا و هوس ، در مفاهيم آن آمده است

4) و ديدي كه : دين خدا (عملاً) تو خالي شده ، همانند ظرفي كه آن را واژگون سازند

5) و ديدي كه: طرفداران و اهل باطل بر اهل حق پيشي گرفته اند

6) و ديدي كه : كارهاي بد آشكار شده و از آن نهي نمي شود و بدكاران باز خواست نمي شوند

7) و ديدي كه: مردان به مردان و زنان به زنان اكتفا كنند

8) و ديدي كه : افراد (به ظاهر) با ايمان سكوت كرده و سخنا نشان را نمي پذيرند

9) و ديدي كه : شخص بد كار دروغ گويد ، و كسي دروغ و نسبت نارواي او را رد نكند

10) و ديدي كه : بچه ها به  بزرگان احترام نمي گذارند .

11) و ديدي كه : قطع پيوند خويشاوندي شود

12) و ديدي كه : بدكار را ستايش كنند و او شاد شود و سخن بدش به او بر نگردد

13) و ديدي كه: نوجوان پسر همان كندكه زنان مي كنند

14) و ديدي كه : زنان با زنان ازدواج نمايند

15) و ديدي كه : انسانها اموال خود را در غير اطاعت خدا مصرف مي كنند و كسي مانع نمي شود

16) و ديدي كه : افراد با ديدن كار و تلاش نامناسب مؤمن ، به خدا پناه مي برند

17) و ديدي كه: مداحي دروغين از اشخاص زياد ميشوند

18) و ديدي كه : همسايه ، همسايه خود را اذيت مي كند و از آن جلوگيري نمي شود

19) و ديدي كه : كافر به خاطر سختي مؤمن شاد است

20) و ديدي كه : شراب را آشكارا مي آشامند و براي نوشيدن آن كنار هم مي ترسند    

او(امام زمان(عج)) هواى نفس را تابع هدايت و رهنمود الهى مي كند ، هنگامي كه مردم هدايت الهى را تابع خواسته هاى نفسانى قرار مي دهند. در حالي كه به نام تفسير ، نظريه هاي گوناگون خود را بر قرآن تحميل مي كنند  او آراء و نظريات را تابع قرآن مي سازد .

« به نام خداوند بخشنده مهربان ، سلام بر تو ای دوست محترم مخلص در دین، که در اعتقاد به ما، با علم و یقین امتیاز داری. ما شکر وجود تو را به پیشگاه خداوندی که جز او خدایی نیست، برده و از ذات بیزوالش مسئلت می نماییم که رحمت پیاپی خود را بر آقا و مولی و پیغمبر ما محمد و اولاد طاهرین او فرستد، و به تو که پروردگار، توفیقاتت را برای یاری حق مستدام بدارد، و پاداش تو را با سخنانی که از جانب ما می گویی با صداقت افزون گرداند، اعلام می دارم که به ما اجازه داده شده که تو را به شرافت مکاتبه، مفتخر سازیم و موظّف بداریم که آنچه به تو می نویسیم، به دوستان ما که نزد تو می باشند برسانی. خداوند آن ها را به طاعتِ خود عزیز بدارد و با حفظ و عنایت خود، مشکلات آن ها را برطرف سازد.

خداوند تو را با امداد خود بر دشمنانش که از دینش بیرون رفته اند، پیروز گرداند؛ و در رسانیدن به کسانی که اطمینان به آن ها داری به طرزی که ان شاء الله می نویسم، عمل کن: هر چند ما در جایی منزل کرده ایم، که از محل سکونت ستمگران دور است و این هم به علتی است که خداوند صلاح ما و شیعیان با ایمان ما را تا زمانی که دولت دنیا از آن فاسقان می باشد، در این دیده است. ولی در عین حال از اخبار و اوضاع شما کاملاً آگاهیم و چیزی از آن بر ما پوشیده نمی ماند. ما از لغزش هایی که از شما(شیعیان) سر می زند، از وقتی که بسیاری از شما، میل به بعضی از کارهای ناشایسته ای نموده اند، که نیکان گذشته، از آن ها احتراز می نمودند و پیمانی که از آن ها برای توجه به خداوند و دوری از زشتی ها گرفته شده و آن ها را پشت سر انداخته اند، اطلاع داریم. گویا آن ها نمی دانند که ما در رعایت حال شما کوتاهی نمی کنیم ، و یاد شما را از خاطر نبرده ایم، و اگر جز این بود از هر سو گرفتاری به شما رو می آورد و دشمنان شما، شما را از میان می بردند. پس تقوا پیشه سازید و به ما اعتماد کنید و چاره این فتنه و امتحان را که به شما رو آورده از ما بخواهید. امتحانی که هرکس مرگش رسیده باشد، در آن نابود می گردد و آن کس که به آرزوی خود رسیده باشد از ورطه آن به سلامت می رود. آن فتنه و امتحان علامت حرکت ما و امتیاز شما در برابر اطاعت و نافرمانی ما است.

خداوند هم نور خود را کامل می گرداند هرچند مشرکان نخواهند . خود را از دشمنان نگهدارید و از افروختن آتش جاهلیت بپرهیزید. کسانی که در این فتنه به جاهای پنهان پناه نبرند و در سرزنش آن راه پسندیده گرفته اند، چون ماه جمادی الاولی از سال جاری، فرا رسید، باید از آنچه در آن ماه روی مي دهد عبرت بگیرید؛ و از آنچه بعد از آن واقع می شود. از خواب غفلت بیدار شوید؛ عنقریب علامت آشکاری از آسمان برای شما پدید می آید و نظیر آن در زمین نیز ظاهرمي شود که مردم را اندوهگین می کند و به وحشت می اندازد.

آنگاه مردمی که از اسلام خارج شده اند، بر عراق مسلط می گردند، و به واسطه سوء اعمال آنها، اهل عراق دچار ضیق معیشت می شوند، سپس این محنت به امر یکی از اشرار از میان می رود و از مردن او پرهیزکاران خیر اندیش خشنود می گردند و مردمی که از اطراف عالم آرزوی حج بیت الله دارند، به آرزوی خود می رسند و به حج می روند. سپس هر مردی از شما عمل می کند به آنچه که به وسیله آن، به دوستی ما تقرّب می جست و از آنچه مقام او را پست می گرداند و خوشایند ما نیست، اجتناب کند. چون که خداوند به طور ناگهانی انسان را برانگیخته می کند، آن هم در وقتی که توبه سودی به حال او ندارد و پشیمانی او را از کیفر ما نجات نمی دهد. خداوند تو را به رشد و کمال الهام بخشد و با لطف خود، شما را به رحمت واسعه خود توفیق دهد

وهب بن جميع مي گويد كه از حضرت صادق (ع) پرسيدم :« اينكه خداوند به شيطان فرمود:«تو تا روز وقت معلوم از مهلت داده شدگاني » اين وقت معلوم چه زماني است؟»

آن حضرت جواب دادند:«آياپنداشته اي اين روز، روز قيامت است؟[نه چنين نيست] خداوند تا روز قيام قائم ما ،به شيطان مهلت داده است . وقتي خداوند حضرتش را مبعوث مي كند ،حضرت به مسجد كوفه مي رود ، در آن هنگام شيطان در حالي كه با زانوان خود راه مي رود ، به آنجا مي آيد و مي گويد : « اي واي بر من از امروز!» پس حضرت مهدي (عج) موهاي پيشاني او را مي گيرد ، و گردنش را مي زند ، و آن هنگام ، روز وقت معلوم است كه مهلت شيطان به پايان مي رسد.» 

مي دانيد چرا؟زيرا ظهور امام زمان (عج) مي تواند به دو شكل صورت پذيرد : يكي آنكه مردم يكپارچه شوند و آنرا از خداي بزرگ بخواهند و ديگر آنكه مردم دست روي دست گذاشته و منتظر وقوع حوادث بنشينند تا پيمانه ظلم و ستم و دوري از خدا پر شود و در نهايت خداوند فرج آن حضرت را برساند

بديهي است سفارش خاندان عصمت و طهارت (ع) آن است كه مردم بي تفاوت نباشند و براي تعجيل و ظهور حضرت بقيه الله (عج) تلاش نمايند و يكپارچه شوند كه اگر چنين كنند ظهور انجام خواهد شد .

شاهد بر اين مطلب روايتي از امام صادق (ع) است كه آن حضرت مي فرمايند :« وقتي عذاب بر بني اسرائيل طولاني شد، تا چهل روز در پيشگاه الهي ناله و زاري كردند و فرج و رهائي خود را خواستار شدند ، آنگاه خداوند به حضرت موسي و هارون (ع) وحي فرمود كه بني اسرائيل را از دست فرعون نجات دهنده ، در نتيجه از صد و هفتاد سالي كه به فرج (حضرت موسي (ع)) باقي مانده بود صرفنظر شد(وبه ده سال تقليل يافت)».آنگاه امام صادق (ع)فرمود:« شما (شيعيان) هم اگر چنين كنيد (فرج ما را بخواهيد) خداوند فرج ما را مي رساند ولي اگر دست روي دست بگذاريد و چنين دعا نكنيد (با درخواست واقعي و دلشكستگي و بطور يكپارچه )وقتي كار به نهايت خود رسيد (ادامه ظلم و ستم را خداوند جايز ندانست)فرج مي رسد .»

بنابراين اگر مردم (حداقل شيعيان )متحد و يكپارچه شده، فرج حضرت بقيه الله(عج) را بخواهند فرج به سرعت فرا خواهد رسيد ولي اگر چنين نكنند و مثل زمان حاضر و پيش از اين بگويند خدا خودش فرج را مي رساند وبه كار و زندگي خود مشغول باشند ، فر ج مرتباً به تأخير مي افتد چنانكه تاكنون قرنها وصدها سال است بواسطه بي تفاوتي مردم به تأخير افتاد  است . پس همه با هم از ته دل بگوييم :الهم عجل لوليك الفرج

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM