این وبلاگ را به تمام عاشقان طاووس اهل جنت،حضرت امام زمان (عج) تقدیم می کنیم

 «اَللهُمَ عَجِل لِوَلیِکَ اَلفَرَج» 

      گـفتم به گـل چه زیباســت رنـگ طــراوت تــو

                                      گفتا که من چه هستم در پیش روی مهدی(عج)

      گفتــم معــطر از  تــو  روی  زمــــین  نبـــاشد

                                      گـفتا به آســمان ها  پیچیده  بوی  مــهدی (عج )

      گــفتم کــه در قیامــت دســـت که را بــــگیرم

                                      گــفتا هــر آنکه باشـد محب کـوی  مــهدی ( عج )

هدیه به پیشگاه قدوم آقا امام زمان (عج)صلوات

حكيمه خاتون،دختر امام محمد تقي (ع) و عمه امام حسن عسكري (ع)مي فرمايد :ابا محمد ،حسن بن علي (ع) شخصي را نزد من فرستاد وپيغام داد :«عمه جان!امشب براي افطار نزد ما بيا كه شب نيمه شعبان است .خداوند تبارك و تعالي امشب حجت خود را كه حجت او در روي زمين است ،آشكار مي سازد .»

من خدمت آن حضرت شرفياب شدم ،عرض كردم :«مادر او كيست؟»فرمود:«نرجس» عرض كردم :«فدايت گردم ؛قسم به خدا!من اثري از حاملگي در او نمي بينم » فرمود:« بدان !حقيقت همين است كه من به تو گفتم»

پس از اين گفت و گو وارد اندرون خانه حضرت شده سلام كردم و نشستم . نرجس خاتون كفش مرا در آورد و فرمود:«بانوي من!حالتان چطور است».عرض كردم: «بانوي من و خاندان من تو هستي»فرمود: «اين چه حرفي است كه مي زني[من كجا و اين مقام كجا؟]» عرض كردم :«دخترم خداوند تبارك وتعالي امشب پسري به تو عطا خواهد نمود كه سرور دنيا و آخرت است .» آنگاه او در حالي كه آثار حجب و حيا در او نمايان بود ،آرام نشست. پس از آنكه نماز عشا را خواندم و افطار كردم .به بستر رفته و خوابيدم . نيمه شب براي اداي نماز شب برخواستم . وقتي نمازم به پايان رسيد ،نرجس خاتون خوابيده بودو هيچ اثري از زايمان در اوديده نمي شد . مشغول تعقيبات نماز شدم . دوباره خوابيدم ناگهان با هراساز خواب پريدم  ديدم نرجس خاتون آرميده و خواب است.در اين هنگام . به وعده امام شك كردم ،ناگاه امام (ع)از اتاق خويش با صداي بلند فرمود :« عمه جان ؛عجله نكن نزديك است.»شروع به قرائت سوره«الم سجده»و «يس»نمودم . هنگام قرائت من ،نرجس خاتون با هراس از خواب پريد . به طرف او رفتم و گفتم :«...آيا چيزي احساس كردي؟» فرمود:«آري عمه جان!»عرض كردم :«بر خود مسلط باش و دل قوي دار ،اين همان است كه به تو گفتم .»آنگاه دوباره به خواب رفتم در حالي كه او كاملاً براي زايمان آماده شده بود ديگر چيزي نفهميدم تا اينكه حضور مولايم حضرت حجت (ع)را احساس كردم بيدار شدم ،روانداز را كنار زدم ديدم در سجده است . او را در آغوش كشيدم بسيار پاكيزه بود .

يكى از پرسش‏هايى كه در موضوع مهدويت مطرح است همواره مطرح شده، زمان ظهور حضرت مهدى به عنوان آخرين ذخيره الهى است.  به گونه‏اى كه تاريخچه اين سؤال به سال‏ها قبل از تولد آن حضرت باز مى‏گردد.

همواره ائمه معصومين‏(ع) به عنوان روشنگران طريق هدايت پاسخ اين پرسش را به عنوان يكى از اسرار الهى ياد آور شده‏اند و علم به وقت ظهور را ويژه خداوند متعال، ذكر نموده  و كسانى را كه براى قيام آن حجت الهى وقت معين كنند، دروغگو معرفى كرده‏اند.

در روايت مشهورى است كه وقتى شاعر بلند آوازه شيعى "دعبل خزاعى‏" در محضر هشتمين پيشواى شيعيان در ضمن قصيده خود سخن از ظهور و قيام حضرت مهدى(عج)بر زبان جارى ساخت آن حضرت در حالى كه سرشك از ديدگانش جارى بود، رو به دعبل كرده فرمودند:"اى خزاعى، همانا روح القدس بر زبانت اين دو بيت را جارى ساخت. آيا مى‏دانى اين امام كيست و چه زمانى قيام مى‏كند؟"

آنگاه خود آن حضرت به معرفى آن امام پرداختند. سپس درباره زمان ظهور چنين فرمود:" و اما درباره اين كه چه زمانى ظهور خواهد كرد، پدرم از پدرش و ايشان از پدران خود و آنها از رسول گرامى اسلام نقل كرده‏اند كه وقتى از آن حضرت پرسيده شد چه زمانى قائم از ذريه شما ظهور مى‏كند؟ آن حضرت فرمود: مَثل او مَثل قيامت است كه خداوند درباره زمان وقوع آن چنين فرمود:"هيچ كس جز او به هنگامش آن را آشكار نمى‏سازد اين امر بر اهل آسمان‏ها و زمين دشوار است [قيامت] جز ناگهان به سراغ شما نمى‏آيد."

از آنجايى كه خداوند در ادامه آيه مذكور، علم به قيامت را حتى از پيامبر(ص) نيز منتفى مى‏داند، آنجا كه فرموده است:"از تو مى‏پرسند چنانكه گويا تو از چون و چند آن آگاهى، بگو همانا علم آن با خداوند است.‏"و حتى پيامبر(ص)و خودامام زما ن (عج) نیز زمان دقيق ظهور آگاهى ندارند و اين كه متاسفانه عده‏اى به خود جرات داده، به راحتى تعيين وقت ظهور مى‏كنند، خود محل تامل است. نه تنها اين سؤال از اولين معصوم ‏(ص) پرسيده شده كه آخرين معصوم‏(ع) نيزدر جواب  ، چنین پاسخ فرمود:"و اما ظهور فرج همانا در اختيار خدا و علم الهى است و دروغ گفتند وقت گذاران.‏"

و هم آن حضرت در آخرين توقيع خود به آخرين سفير، ظهور را تنها در اراده و اختيار خداوند دانسته، چنين مى‏فرمايد:"و ظهورى نخواهد بود مگر آنگاه كه خداوند تبارك و تعالى اجازه فرمايد."

از آنچه اشاره شد به خوبى به دست مى‏آيد كه زمان ظهور، يكى از اسرار الهى است و دست انديشه و فكر بشر از رسيدن به آن سخت كوتاه است. و ديگر اين كه اين امر خطير، ناگهانى و غير قابل پيش ‏بينى صورت مى‏پذيرد.حضرت على‏(ع) در اين‏ باره فرمودند:"مهدى از ما اهل بيت است كه خداوند امر(فرجش) را در يك شب اصلاح فرمايد." و در رواياتى چند ظهور آن حضرت به آمدن شهاب تشبيه شده است و غير منتظره بودن شهاب، بسيار واضح است. امام باقر(ع)پس از بيان غيبت‏ حضرت مهدى(عج) فرمود:"... او همانند شهابى شعله ‏ور فرا خواهد رسيد." و نيز پيامبراكرم (ص) در اين باره فرمود:" ... در آن هنگام چون شهابى فروزان خواهد آمد. "

البته آنچه گفته شد بدين معنا نيست كه به كلى بحث زمان ظهور در روايات مورد اشاره قرار نگرفته، چرا كه با بررسى روايات درباره زمان ظهورعلاوه بر آنچه ذكر شد به موارد ذيل مى‏توان دست ‏يافت كه بيانگر نوعى تعيين وقت فى الجمله است و نه به صورت دقيق:

1- رواياتى كه ظهور حضرت مهدى را در روز جمعه ذكر كرده‏اند. امام صادق‏عليه السلام در اين باره فرمود:"و قائم ما اهل بيت در روز جمعه ظهور خواهد كرد."

2- رواياتى كه روز ظهور را مصادف با روز عاشورا ذكر كرده‏اند. امام باقرعليه السلام در ضمن فرمايشاتى درباره روز عاشورا فرمودند:"و اين روز[عاشورا] روزى است كه در آن قائم(عج) قيام خواهد كرد."

3- رواياتى كه ظهور حضرت مهدى را در سال فرد ذكر كرده است. امام صادق‏عليه السلام فرمود:"قائم ظهور نمى‏كند مگر در سال فرد." اما هيچ يك از موارد فوق دلالتى بر تعيين وقت ظهور ندارد.

در پايان ذكر اين نكته خالى از فايده نيست كه مخفى بودن زمان ظهور حضرت مهدى داراى حكمت‏هايى است فراوان كه برخى از آنها عبارتند

الف- زنده نگه داشتن روح اميد و انتظار در جامعه در طول غيبت ‏حضرت مهدى(عج)،

ب- معنا پيدا كردن امتحان شيعيان درعصرغيبت،

ج- غافلگير كردن مخالفان و دشمنان.

         (آدرس اینترنتی:www.yamahdi.com )

اگر شيعيان ما ـ كه خداوند توفيق طاعتشان دهد ـ در راه ايفاي پيماني كه بر عهده دارند ،همدل مي شدند ، ميمنت ملاقات ما به تاخير نمي افتاد و سعادت ديدار ما زودتر نصيب آنان مي گشت ، ديداري بر مبناي شناخت راستين و صداقتي از آنان نسبت به ما .

پس ما را از ايشان باز نمي دارد مگر آنچه از كردارهاي آنان كه به ما مي رسد و ما را نا خوشايند است و از آنان روا نمي دانيم

از خداوند يارى مىطلبيم و او ما را كفايت كرده و وكيل خوبي است و صلوات و سلام خدا بر سيد بشارت دهنده و بيم دهنده ما ، محمد ، و خاندان پاك او باد .

آیا تاکنون در جمعی قرار گرفته اید که همه به شما بی توجه باشید؟ آیا تا کنون احساس غربت و تنهایی کرده اید ؟ وقتی در میان جمعی زندگی کنید که اعمال و کردارشان بر خلاف میل شما است آیا خود را تنها حس نمی کنید؟اما امام زمان (عج)خود را تصور کنید،عده ای که به او اعتقاد ندارند وعده ای  هم که به او اعتقاد دارندتحت تأثیر اکثریت مردم کره زمین قرار گرفته و توجهی به او ندارندو این اوج تنهایی امام زمان است0

·  بعضی از معتقدین می گویند ای کاش اقا حالا ظهور نفرمایند زیرا ما خود را آماده نساخته ایم!

·  بعضی دیگر می گویند برو دعا کن امام زمان (عج)نیاید والا اول با من و تو چه خواهد کرد!

چرا؟؟؟؟

چرا شیعیان این  سخن  شیطان را  پذریرفته اند که ما گنهکاریم و لیاقت آن  حضرت را نداریم و اگر ایشان بیاید ما را مجازات خواهند کرد؟

اگر شیعیان این حرف را بپذیرند ،بقیه مردم جهان چه تصوری از ظهور آن حضرت خواهند داشت؟

تصور جوهای خون  ،تصور  جنگ وخرابی و ویرانی ،تصور... که متأسفانه بر همین اساس دشمنان آنحضرت   فیلمی جهت منفی   نشان دادن چهره آنحضرت (بنام فیلم پیشگوئیهای نوستراداموس)در دنیا  منتشر نموده اند.

آیا نمی دانیم اینها را شیطان چنین به تصویرکشیده وحتی به افراد خوب آن را باورانده تا شوق به آمدن آنحضرت در دلها خاموش  گردد. عموم شیعیان وقتی این سخنان را  بپذذیرند  وتصوری خشونت آمیز و ترسناک از آنحضرت داشته باشند دیگر از اعماق قلب  برای فرج امام زمان(عج) دعا نخواهند کرد و می گویند   خداکند  ظهور آنحضرت زمانی باشد که ما نباشیم و از روی آنحضرت خجالت نکشیم . با این طرز فکر دعائی که باعث ظهور  حضرت  بقیة الله(عج) باشد بر زبانشان  جاری نخواهد  شد  واگر بر زبان باشد از اعماق قلب نیست.

مردم دیگر (غیر شیعیان و غیر مسلمانان )هم که اصلاًً در این افکار نیستند تا دعا برای ظهور آن حضرت بنمایند .

بسیاری از ما شیعیان هم که با آلوده شدن به گناهان،خود را از آنحضرت دور کرده و توفیق دعا کردن و حرکت بسوی آن بزرگوار را از خود سلب نموده ایم .

اینجاست که امام زمان(عج)احساس غربت کرده و حتی در میان شیعیان خود نیز ،خود را تنها می بینند.

چرا غافل شده ایم و کمترین توجه را به حضرت داریم ؟ کمترین سهم از فیلمها، کمترین سهم از تبلیغات ، کمترین سهم از کنفرانسها، کمترین سهم از توجه مردم وبلکه باید گفت در بسیاری از موارد اصلاً سهمی برای آنحضرت وجود ندارد.

بسیاری از آنان[مردم] از امام عصر (عج) همین را میدانند که ایشان امام دوازدهم ما بوده واز نظرها غائب می باشند و هر وقت خدا بخواهد ایشان ظهور خواهند کرد و دیگر چیزی درباره آنحضرت نمی دانند و سرگرم کار و زندگی خود می شوند ،عده ای هم که بسیارند، فکر می کنند حالاحالاها آنحضرت ظهور نخواهد  فرمود و بعضی هم که فریب وسوسه شیطان را خوده اند [می گویند] که ما کجا و امام زمان (عج) کجا ، ما لیاقت دیدن آنحضرت را نداریم ...

اگر امام زمان (عج)  در میان مردم بی اعتقاد ،تنها بود خیلی تعجب نداشت .

اگر در میان مسلمانان که بطور کلی به آنحضرت اعتقاد دارند فراموش می شد باز هم خیلی تعجب نداشت

ولی وقتی در میان شیعیانش که می توانند توجه مردم دنیارا به آنحضرت جلب نمایند ،فراموش شده باشد جای بسی تعجب است و حکایت عمیقی از غربت و تنهائی آنحضرت دارد و مانند این است که یک پدر مهربان در خانه خود هم غریب باشد .

آری از ما شیعیان که پرچم مقدس جمهوری اسلامی را با نام آنحضرت به اهتزاز در آورده ایم    

قال مولانا الامام المهدي(عجل الله تعالي فرجه الشریف (:أَكْثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعْجيلِ الْفَرَجِ، فإِنَّ ذلِكَ فَرَجُكُمْ

براى شتاب در گشايش حقيقى و كامل، بسيار دعا كنيد زيرا همانا فَرَج شما در آن است.

اين كلام از جمله مطالبى است كه حضرت مهدى(عليه السلام) در جواب سؤال هاى اسحاق بن يعقوب بيان كرده اند. در اين روايت، امام(عليه السلام)به زياد دعا كردن براى تعجيل فَرَج فرمان مى دهند. اين فرمان حضرت، اهميّت مطلب را مى رساند; زيرا فَرَجْ و گشايش شيعيان از تمام گرفتارى ها و فتنه ها، در سايه ى ظهور حضرت(عليه السلام)محقق مى گردد; و تا زمانى كه حضرت(عليه السلام) در غيبت به سر مى برد، شيعه نيز تحت فشار و ظلم و تعدّى حاكمانِ ظالم و جائر است.

در اين حديث نكاتى است كه به آن ها اشاره مى كنيم:

1 ـ براى شيعيان فَرَجى است و آنان ازشكنجه و اذيّت و آزار و تهمت رهايى خواهند يافت. آن روز طلايى خواهد رسيد و آنان در سايه ى حكومت آقا و مولايشان در آرامش و رفاه و معنويت زندگى خواهند كرد.

2ـ فرج امام زمان مورد «بداء» واقع مى شود; و به تعبير ديگر، قابل تأخير يا تعجيل است و يكى از عوامل تعجيل در فرج آن حضرت، دعا است. مى دانيم كه دعا بدون درخواست قلبى و زمینه سازى براى تحقّق آن، مؤثر نخواهد بود. انسان بايد با زبان و قلب بطلبد، و در عمل نيز زمينه ساز خواسته ى خود باشد

قال مولانا الامام المهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف): أَنَا خاتَمُ الاَْوْصِياءِ، وَبي يَدْفَعُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ الْبَلاءَ عَنْ أَهْلي وَشيعَتي

من، خاتم اوصيايم، خداوند به سبب من، بلا را از اهل و شيعيانم دفع مى كند. 

اين حديث شريف را شيخ صدوق و شيخ طوسى(ره) از ابونصر خادم نقل كرده اند. ابونصر مى گويد:بعد از آن كه به خدمت آن حضرت رسيدم، فرمود: «آيا مرا مى شناسى؟» عرض كردم: «بلى» فرمود: «من كيستم؟» عرض كردم: «تو آقاى من و فرزند آقاى منى» حضرت فرمود: «من از تو اين سؤال را نپرسيدم!» عرض كردم: «خدا مرا فداى تو گرداند! حال خود را، براى من شرح كن.» حضرت فرمود: «من، خاتم اوصيا هستم. خداوند، به سبب من، بلا را از اهل و شيعيانم دفع مى كند.»

در اين قسمت از حديث، حضرت(عليه السلام) به دو نكته اشاره كرده اند:

1 ـ آن حضرت خاتم اوصياست و وصايت و امامت، به وجود ايشان ختم شده است. ممكن است منظور از وصايت در اين جا، وصايتى باشد كه از فرزند حضرت آدم(عليه السلام)، هابيل يا شيث شروع و به امام زمان(عليه السلام)ختم شده است و نيز ممكن است مراد از «خاتميت در وصايت» در قبال وصايتى باشد كه از على ابن ابى طالب(عليه السلام) شروع شده است. در هر صورت، پس از ايشان، هيچ امامى نخواهد بود و هركس ادعاى امامت كند، باطل، و مدعى آن دروغ گو است.

2 ـ شيعيان حضرت، در طول تاريخ، گرفتار انواع بلاها و مصايب خواهند شد. امام زمان(عليه السلام) در اين حديث شريف مى فرمايد :تنها به سبب من است كه خداوند اهل بيت و شيعيانم را از گرفتارى و بلاها نجات خواهد داد. اين كلام دو احتمال دارد:

الف) مراد حضرت، عصر غيبت باشد

در اين صورت، منظور اين است كه شيعيان، در دوران غيبت، تنها با توسّل به حضرت مى توانند گرفتارى ها را از خود دفع كنند.حضرت(عليه السلام) در توقيع خود به شيخ مفيد(رحمه الله) فرمود:

ما در سرپرستى شما كوتاهى و اهمال نكرده و ياد شما را از خاطر نبرده ايم كه اگر جز اين بود، دشوارى ها و مصيبت ها بر شما فرود مى آمد و دشمنان ، شما  را  ريشه كن  مى نمودند.

ب) مراد حضرت، عصر ظهور باشد; در اين صورت، مقصود اين است كه خداوند متعال با ظهور حضرت و غلبه اش بر تمام ظالمان، بلاها و مصايب را از اهل و شيعيانش دور مى كند.

جمع بين اين دو احتمال نيز ممكن است به اين معنا كه حضرت(عليه السلام)هم در غيبت و هم هنگام ظهور خويش گرفتارى را از شيعيان دور مى سازد

از این پس به یاری خداونــد مـتعـال و همکاری امام جمعه محتـرم شـهرستــان دشتــی جنـاب آقای حجةالسلام والمسلمین حسن مسلح در هر شماره از این نشریه این بخش فعال می باشد، لذا شما خوانندگان محترم می توانید سوالات شرعی و اعتقادی خود را برای ما بفرستید ودر همین بخش جواب خود را دریافت کنید.(سوالات خود رادر جلسات دعای ندبه ،به برادررضا ذاکری تحویل دهید)    

سوال: چرا مقام امامت از مقام نبوت و رسالت بالاتر است؟

جواب: زیرا نبوت یعنی دریافت وحی از خداوند و رسالت یعنی ابلاغ وحی و تبلیغ احکام الهی اما امامت یعنی رهبری و پیشوایی خلق. بنابراین وظیفه امام ، اجرای دستورات الهی است در حالی که وظیفه رسول ابلاغ این دستورات است به عبارت دیگر رسول ارائه طریق می کند ولی امام ایصال به مطلوب می کند و بعضی پیامبران مانند حضرت ابراهیم (علیه السلام)و پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) هر دو مقام را داشتند.

خلاصه اینکه امامت آخرین سیر تکامل پیامبران ، مانندحضرت ابراهیم است که آیه قرآن   به آن اشاره دارد:

«وَاِذِابتَلی اِبراهيمَ رََبَّهُ بِکَلِماتٍ فَاَتَمَّهُنَ قالَ اِنّی جاعِلُکَ لِلنّاسِ اِماماً»

یعنی:«بعد از آنکه پیامبر بود و امتحاناتی داد، امام شد».

امام علاوه بر رهبری حکومت اسلامی ،هدایت همه جانبه را در امر دین و دنیا بر عهده دارد .

 سوال:چرا در يك زمان وجود چندين پيغمبرامكان دارد  ولي چندين امام امكان ندارد؟

جواب : چون پيغمبران هر كدام مبلغ و پيغام آور از جانب خدا مي باشند لذ ا مي شود چندين پيغمبر در يك زمان به عنوان پيغام آور مشغول تبليغ شوند   ولي امام چون رهبر و پيشوا است و تمام اختيارات جن و انس و عالم امكان را در دست دارد و بر تمام انس و جن فرمانروايي مي كند لذا معقول نيست كه دو نفر در يك زمان بر تمام عالم به طور مطلق فرمانروايي  كنند چون حكومت دو امام نسبت به يكديگر در تزاحم مي باشد  .                            

در رتبه زانبياء  مقـدم زهـر اسـت

                     همتاي علي مرد دو  عالم  زهراست

برگوي به آن كه اسم اعظم جويد  

                     شايد  كه تمام اسم اعظم زهراست 

رجعت به معني باز گشت است ،و در اصطلاح به معني باز گشت گروهي از مومنان خالص و عده اي از منافقان فاجر پيش از قيامت به اين جهان است .اعتقاد به رجعت يكي از عقايد مسلم و ترديد ناپذير شيعه است، كه بر اساس آيات قرآن و احاديث معصومين عليهم السلام استوار مي باشد

فرمان رجعت همانند فرمان ظهور ،از طرف خداوند صادر مي شود ،وجمعي از بندگان خالص خداوند[وجمعي از منافقان وظالمان فاجر]كه سالها واحياناً قرنها پيش از آنان ديده از جهان فرو بسته اند ،‌باز مي گردند و تجلي قدرت خداوند را در دولت كريمه امام مهدي (ع) مي بينند.

·     آيا رجعت در قرآن آمده است؟

در سوره بقره آيه 56آمده است :«آنگاه شما را پس از مرگتان برانگيختيم تا شايد سپاسگذار باشيد »

اين آيه در مورد هفتاد نفر از برگزيدگان قوم حضرت موسي (ع)است كه حضرت موسي آن را از ميان قوم خود برگزيد و با خود به طور سينا برد. چون به طور رسيدند گفتند :«گفتند اي موسي، ما به تو ايمان نمي آوريم مگر اينكه خداوند را آشكارا به ما بنمايي»هرچه حضرت موسي آنها را از اين خواسته جاهلانه منع نمود،آنها بر خواهش خود  اصرار ورزيدند تا سر انجام صاعقه آمد و همه آنها را نابود كرد . حضرت موسي عرضه داشت : بار پرور دگارا ! اگر اين هفتاد نفر زنده نشوند ،‌من چگونه به سوي قوم خود بروم ؟آنها مرا به قتل اينها متهم خواهند كرد . خداوند بر او منت نهاد و آنها را زنده كرد .

در آيه 72و73 سوره بقره هم داستان حادثه قتلي است كه در بني اسرائيل روي داد و به امر خدا گاوي ذبح گرديد و قسمتي از بدن گاو به[بدن] مقتول زده و مقتول زنده شد و قاتل خود را معرفي كرد.

در جاي ديگر قرآن كه داستان اصحاب كهف آمده است دلالت بر همين امر را دارد .در دعاها و زيارات معروف رسيده از ائمه اطهار نيزرجعت بيان شده كه از جمله آنها اين فراز از زيارت جامعه كبيره است :  مُعتَرِف بِكُم مُومِنٌ بِايابِكُم مُصَدِقٌ بِرَجعَتِكُم..» 

در قرآن آيات بسياري پيرامون حكومت جهاني امام عصر (عج) وجود دارد كه ما در اينجا به چند نمونه اكتفا ميكنيم:

1)« در زبور (حضرت داوود) بعد از كتب آسماني سابق نوشتيم كه : زمين را بندگان صالح ما به ارث مي برند »

                                                                              «سوره انبياء آيه 105»    

2)«خدا فرستاده خود را با هدايت و دين حق فرستاد تا بر همه دين ها غالب شود؛هر چند مشركين نخواهند »

                                                                              « سوره صف آيه 9»

بنا بر روايتي  از امام رضا، اين آيه درباره قائم آل محمد است.

3) «خداوند به كساني كه از شما ايمان آورده و عمل صالح پيشه ساخته اند ، وعده داده كه آنها را در زمين نماينده خود گرداند ، چنانچه همانند آنها را سابقاً خليفه كرد. و ثابت مي دارد دين آنها را ، كه براي آنان بر گزيد، ترس آنها را تبديل به امن كنيم ، و اينان هيچگاه به من شرك نورزند.»

                                                                             «سوره نور آيه 54 »            

4)« ما اراده كرده ايم بر آنان كه در زمين زبون گشتند ، منت بنهيم و آنها را پيشوايان و وارثان زمين قرار دهيم»

                                                                              «سوره حديد آيه 15»

كه از امير المومنين روايت شده: اينان كه در زمين ضعيف گشته اند آل پيغمبرند ،كه خداوند مهدي آنها را برانگيزد تا آنان را عزيز و دشمنان ايشان را ذليل گرداند.  

  منبع:کتاب یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان، ص 23 و 24

محمد بن مسلم ،از حضرت امام باقر (ع) و حضرت امام جعفر صادق (ع) روايت كند: هيچ چيز در ترازوي اعمال،ثقيل تر و سنگين تر از صلوات بر محمد و ال محمد نيست .

از امام صادق (ع) منقول است كه هر كه چهل صباح اين عهد (دعاي عهد) را بخواند از ياوران امام زمان (عج) باشد و اگر پيش از ظهور آن حضرت بميرد خدا او را از قبر بيرون آورد كه در خدمت آن حضرت باشد و حقتعالي بهر كلمه هزار حسنه او را كرامت فرمايد وهزار گناه از او محو كند .

 اَللّهُمَّ رَبَّ الْنُّورِ العَظيمِ وَرَبَّ الكُرْسِيّ الرَّفِيعِ وَرَبَّ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ومُنْزِلَ التَّوْريةِ وَالْأنْجِيلِ وَالزَّبُورِ وَرَبَّ الظِّلِّ وَالْحَروُرِ وَمُنْزِلَ الْقُرْآنِ الْعَظيمِ وَرَبَّ الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَالْأنْبياءِ وَالْمُرْسَلِينَ اَللّهُمَّ إِنّي اسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ وَبِنُورِ وَجْهِكَ الْمُنِيرِ وَمُلْكِكَ الْقَديمِ ياحَيُّ ياقَيُّومُ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذي اَشْرَقَتْ بِهِ السَّمواتُ وَالْأرضُونَ وَبِإسْمِكَ الَّذي يَصْلَحُ بِهِ الأَوّلوُنَ والآخِروُنَ ياحَيّاً قَبْلَ كُلَّ حَيٍّ وَيا حَيّاً بَعْدَ كُلِّ حَيٍّ وَياحيّاً حينَ لاحَيَّ يامُحْيِيَ الْمَوْتى وَمُميتَ الْأَحياءِ ياحَيُّ لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ اَللّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانا اَلإمامَ الهادِيَ الْمَهْدِيَّ الْقائِمَ بِأمْرِكَ صَلَواتُ اللّهِ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ الطّاهِريِنَ عَنْ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ في مَشارقِ الْأرْضِ وَمَغارِبها سَهْلِها وَجَبَلِها وَبَرِّها وَبَحْرِها وَعَنّي وَعَنْ وَالِدَيَّ مِنَ الصَّلَواتِ زِنَةَ عَرْشِ اللّهِ وَمِدادَ كَلِماتِهِ وَما اَحْصاهُ عِلْمُهُ وَأَحاطَ بِهِ كِتابُهُ اَللّهُمَّ إنّي اُجَدِّدُ لَهُ في صَبِيحَةِ يَوْمي هذا وَما عِشْتُ مِنْ اَيّامي عَهْداً وَعقْداً وَبَيْعةً لَهُ في عُنُقي لا اَحُولُ عَنْها وَلا أَزُولُ أبَداً اَللّهُمَّ اجْعَلْني مِنْ اَنصارِهِ وَاَعْوانِهِ وَالذَّابّينَ عَنْهُ وَالْمُسارِعينَ إِلَيْهِ في قَضاءِ حَوائِجِهِ والْمُمْتَثِلينَ لأوامِرِهِ وَالْمُحامِينَ عَنْهُ وَالسّابِقينَ اِلى إِرادَتِهِ وَالْمُسْتَشْهَدينَ بَيْنَ يَدَيْهِ اللّهُمَّ إنْ حالَ بَيْني وبَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذي جَعَلْتَهُ عَلى عِبادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً فَأَخْرِجْني مِنْ قَبْري مُؤْتَزِراً كَفَني شاهِراً سَيْفي مُجَرِّداً قَناتي مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدّاعي في الْحاضِرِ وَالْبادي اَللّهُمَّ اَرِنِي الطَّلْعَةَ الرَّشيدَةَ والْغُرَّةَ الْحَمِيدَةَ واكْحُلْ ناظِري بِنظْرَةٍ مِنّي إلَيهِ وَعَجِّلْ فَرَجَهُ وَسَهِّلْ مَخْرَجَهُ وَاَوُسِعْ مَنْهَجهُ وَاسْلُكْ بي مَحَجَّتَهُ وَاَنْفِذْ اَمْرَهُ وَاشْدُدْ اَزْرَهُ واعْمُرِ اللّهُمَّ بهِ بِلادَكَ وَاَحْي بِهِ عبادَكَ فَإنَّكَ قُلْتَ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النّاسِ فَاظْهِرِ اللّهُمَّ لَنا وَلِيَّكَ وَاَبْنَ بِنْتِ نَبِيِّكَ الْمُسَمّى بِاسْمِ رَسْولِكَ صَلّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلّمَ حَتّى لايَظْفَرَ بِشْي‏ءٍ مِنَ الْباطِلِ إِلاّ مَزَّقَهُ وَيُحِقَّ الْحَقَّ ويُحَقّقَهُ وَاجْعَلْهُ اللّهُمَّ مَفْزَعاً لِمَظْلوُمِ عِبادِكَ وَنَاصِراً لِمَنْ لايَجِدُ لَهُ ناصِراً غَيْركَ وَمُجدِّداً لِما عُطِّلَ مِنْ أَحْكامِ كِتابِكَ وَمُشَيّداً لِما وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دِينِكَ وَسُنَنِ نَبِيّكَ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَاجْعَلْهُ اللّهُمَّ مِمِّنْ حَصَّنْتَهُ مِنْ بَأْسِ الْمُعْتَدينَ اَللّهُمَّ وَسُرَّ نَبِيّك مُحَمَّداً صَلّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ بِرُؤْيَتِهِ وَمَنْ تَبِعَهُ عَلى دَعْوَتِهِ وَارْحَمِ اسْتِكانَتَنا بَعْدَهُ الَلّهُمَّ اكْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هِذهِ الْاُمَّةِ بِحُضُورِهِ وَعجِّلْ لَنا ظُهُورَهُ إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعيداً وَنَراهُ قريباً بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمين     

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM